`Stilte graag` van Erik Le Romancier

Ik sla mijn kinderen  (en heb geen spijt)

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: ik sla mijn kinderen. Niet zomaar af en toe een corrigerende tik, een draai om de oren of een pak voor de broek, nee, ik deel echt klappen uit. Meestal met de vlakke hand, soms met mijn vuist en heel af en toe ook met een daarvoor uitgekozen hulpmiddel. En nu ik toch eerlijk ben: het is niet iets van de laatste tijd. Nee, ik sla mijn kinderen al jaren. Met mijn volle verstand en uit volle overtuiging. Want ik houd van mijn kinderen, wil alleen het beste voor hen en soms is dat nu eenmaal een stevig pak slaag. Mijn kinderen heten Remco en Roselique en het zijn schatten van kinderen. Echte engeltjes, ik kan niet anders zeggen. Braaf, oppassend, welgemanierd, beleefd, voorkomend. Heel anders dan de meeste kinderen van tegenwoordig. De eer daarvoor komt mij toe. Mijn en mijn stevige, consequente opvoedmethoden. Toen Remco twee jaar oud was, Roselique was nog niet geboren, ontdekte ik voor het eerste de kracht van een welgeplaatste klap. Hij was al de hele dag vervelend geweest. Druk, opstandig, jengelen, dreinen. Er viel geen land met hem te bezeilen en ik had het werkelijk helemaal gehad met zijn gedrag, was volkomen ten einde raad. Men noemt het in de..................

Verder lezen? Te koop vanaf 1 mei bij de boekhandel. Vooraf bestellen geeft korting en het wordt voor u gesigneerd.

Bloeddruppels op de schaduw

Bloeddruppels op de schaduw

bestellen: http://www.boekenbestellen.nl/

NIEUWE RECENSIE !

Ik heb zojuist Bloeddruppel helemaal uitgelezen en moet bekennen dat ik zeer onder de indruk ben van het laatste hoofdstuk en de epiloog. Heel erg spannend en pakkend. Als lezer waardeer ik de spanning en vaart die je in dit deel van het boek aanbrengt, als schrijver waardeer ik dat je 'de cirkel rond maakt' door begin en eind op elkaar aan te laten sluiten en door alle losse eindjes netjes weg te werken.

Alles overziend denk ik dat je niet veel hoeft te doen aan het begin en het eind van het boek. Die staan als een huis, passen mooi op elkaar en maken van je verhaal ook een aangenaam, afgerond geheel. Je keuze van slechterik heeft me ook heel erg verrast, en dat is positief! Nooit gedacht dat het uitgerekend een man van god zou zijn ... Leuk dat je tot het laatst toe de spanning omtrent de dader erin hebt gehouden. Ik heb overal en aan iedereen zitten denken, maar niet aan de dominee. Ook erg prettig dat de schurk zijn gerechte straf niet ontloopt. De wijze waarop past ook bij het verhaal dat je vertelt. Kortom: kop en staart kloppen als twee zwerende vingers :)

Erik de romancier

***************************************************************

2de recensie:

Ik heb met genoegen je boek gelezen. Steeds op het verkeerde been zetten is een heerlijk gevoel om iets te omschrijven. Ik moet eerlijk zeggen dat dit boek zeker de noemer van psychologische thriller of een sf thriller of zelfs een horror-fantasiethriller zou kunnen hebben. ftewel, je kunt er alle kanten mee uit. Een pageturner? Als je aan het lezen bent, is het na een paar hoofdstukken even fijn om iets anders te doen, anders lees je het in één keer uit.

De personages en zeker het hoofdpersonage zijn allen duidelijk omschreven en als in een soort van film ( Dick Maas bijvoorbeeld) zou dit zo maar een goede Nederlands mysterie kunnen worden. Dus producenten, meld je snel aan wanneer dit boek op de markt komt. Succes verzekerd. 

Als ik een boek lees, moet ik het voor mezelf kunnen zien als een soort van film, dan heb ik meer inlevingsvermogen dan zomaar droog lezen en op naar het volgende hoofdstuk. Bij jouw boek had ik dit zeker niet. Als in een film genoot ik van elk hoofdstuk. Steeds de lezer op het verkeerde been zettende ( ook mijn manier van schrijven hoor) is dit debuut aangaande de thrillerskant zeker een succes te noemen.

Ik hoop je hiermee van dienst te kunnen zijn...

Groetjes van Leny Kruis

 

Erik Le Romancier, redacteur schrijft een recensie

Recensie 'Lieveling in het Gruwelhuis', een boek geschreven door Mar van Heezik
te bestellen: http://www.boekenbestellen.nl/
***
Mijn algemene oordeel is, dat Lieveling in het Gruwelhuis een bijzonder leesbare en vooral lezenswaardige roman is. Lieveling is het indringende en aangrijpende verhaal van twee zusjes, Joan en Erica, die opgroeien in een warm en liefdevol gezin en op jonge leeftijd hun aanbeden vader verliezen. Hun emotioneel en mentaal af...hankelijke moeder kan en wil niet alleen blijven en hertrouwt daarom al snel met een andere man. Vanaf dat moment nemen hun levens een heel andere, negatieve wending. Wat zich ontvouwt is een verhaal vol lijden en ellende. Uitbuiting, vernedering, mishandeling, seksueel misbruik. Verteld vanuit het perspectief van de oudste zus, Joan, blijft maar weinig de meisjes bespaard. Het is schrijnend om te lezen hoe hun levens jarenlang volledig worden gedomineerd en misvormd door hun stiefvader, de Gruwel uit de titel Lieveling in het Gruwelhuis. Nog schrijnender, voor mij zelfs enigszins schokkend en onbegrijpelijk, is de rol van hun moeder. Ze stond er bij en keek er naar. Letterlijk.

En toch is het goed dat dit verhaal wordt verteld. Het is niet het meest makkelijke of mooie verhaal, maar het gaat wel over iets dat voorkomt. Ik vermoed dat het zelfs veel vaker voorkomt en in veel meer gruwelijke gedaanten dan we weten of willen weten. Daarom is het ook zo goed dat dit verhaal wordt verteld. Kindermishandeling en de gevolgen daarvan bestaan en verdienen ieders aandacht. We mogen niet zijn als de moeder in het verhaal en onze ogen sluiten voor een ongemakkelijk onderwerp. Juist dit onderwerp maakt Lieveling in het Gruwelhuis lezenswaardig.

Leesbaar is het verhaal ook en dat heeft te maken met de schrijfstijl van Mar van Heezik. Onopgesmukt en in normale, alledaagse zinnen en bewoordingen schetst ze haar verhaal. Geen doorwrochte stijlfiguren, laat staan maniertjes. Van Heezik kiest voor bijzonder toegankelijke woorden en zinnen en dialogen van alledag. Dat maakt dat haar verhaal voor mij heel dichtbij voelde en heel voorstelbaar en invoelbaar. In combinatie met de beeldend geschetste situaties, personages en dialogen levert dat een verhaal op dat bijzonder indringend is. Dat beelden en gevoelens oproept. Dat binnenkomt. Zozeer, dat ik tijdens het lezen een aantal keren het boek even aan de kant heb moeten leggen. Het is tenslotte niet niets om te moeten lezen hoe een meisje van een jaar of negen wordt vastgebonden, met de riem afgeranseld en daarna als afval achtergelaten. Dat raakte me tot diep in mijn hart.

Gelukkig is het niet alleen maar kommer en kwel. Tussen alle pijn en ellende door en vaak dwars tegen de omstandigheden in weten de zusjes hun onderlinge band van liefde, genegenheid en vertrouwen te bewaren. Samen zijn ze elkaar tot steun, al moet dat soms in het geniep. Ook heel mooi en bewonderenswaardig om te lezen hoe Joan er in slaagt tussen alle slaag door ergens diep in haar kern, in de grond van haar wezen, een gevoel van eigenwaarde, zelfrespect en trots te bewaren. Alle beproevingen buigen haar wel, maar breken haar niet. Ze bewaart haar hoop en als hoop ooit deed leven, dan is het wel in dit verhaal. Haar hoop, haar laatste restje innerlijk trots en het vage besef dat het anders kon en ooit weer zal kunnen houden Joan letterlijk en figuurlijk op de been.

Hoe Lieveling in het Gruwelhuis afloopt ga ik hier niet in detail vertellen, daarvoor moet je het verhaal zelf lezen. Wel kan ik verklappen dat het uiteindelijk toch nog goed afloopt. Joan ontsnapt aan haar kwelgeest, vadertje Gruwel, die aan het eind van het verhaal zelf zijn trekken meer dan thuis krijgt. Noem het maar goddelijke rechtvaardigheid. Heel bewonderenswaardig en moedig dat Joan op het moment van afrekening haar woede, frustratie en pijn redelijk onder controle weet te houden. Daaruit spreken een kracht en waardigheid die ik als lezer misschien niet zou hebben.

Een ander aspect van dit verhaal dat ik hier heel kort noem is het opgroeien in een klein, gelovig dorp. Dat geeft Lieveling in het Gruwelhuis een extra, wat nare dimensie. Iedereen weet of vermoedt iets, maar niemand doet of zegt iets. Intussen zit stiefvader iedere zondag vooraan in de kerk en is daarmee voor het oog van het na afloop roddelende kerkvolk een man van eer en aanzien. Van Heezik weet de sfeer van opgroeien in een dergelijke gesloten, religieuze gemeenschap mooi te schetsen en hetgeen extra kleur geeft aan het verhaal.

Al met al is Lieveling in het Gruwelhuis een verhaal over heel veel zaken: verloren onschuld, kindermishandeling, opgroeien in onveiligheid, dorpse en religieuze bekrompenheid, menselijke en ouderlijke lafheid, maar het is ook een verhaal van liefde, waardigheid, respect, hoop en verlossing. Het is een verhaal uit en over het leven zelf. Het behandelt een waarheid en realiteit die wellicht ongemakkelijk is, maar daarom niet onbesproken mag blijven.

Mijn eindoordeel en aanbeveling:
Goed boek, prettig geschreven, aangrijpend en met een belangrijk onderwerp. Lieveling in het Gruwelhuis van Mar van Heezik is het (her)lezen en overdenken meer dan waard. Breng dus vooral een bezoekje aan de (digitale) boekhandel!

Erik le Romancier, 27 april 2014

Nieuwste recensie

Recensie 'Lieveling in het Gruwelhuis', geschreven door Mar van Heezik
Te bestellen: http://www.boekenbestellen.nl/
***
Mij algemene oordeel is, dat Lieveling in het Gruwelhuis een bijzonder leesbare en vooral lezenswaardige roman is. Lieveling is het indringende en aangrijpende verhaal van twee zusjes, Joan en Erica, die opgroeien in een warm en liefdevol gezin en op jonge leeftijd hun aanbeden vader verliezen. Hun emotioneel en mentaal af...hankelijke moeder kan en wil niet alleen blijven en hertrouwt daarom al snel met een andere man. Vanaf dat moment nemen hun levens een heel andere, negatieve wending. Wat zich ontvouwt is een verhaal vol lijden en ellende. Uitbuiting, vernedering, mishandeling, seksueel misbruik. Verteld vanuit het perspectief van de oudste zus, Joan, blijft maar weinig de meisjes bespaard. Het is schrijnend om te lezen hoe hun levens jarenlang volledig worden gedomineerd en misvormd door hun stiefvader, de Gruwel uit de titel Lieveling in het Gruwelhuis. Nog schrijnender, voor mij zelfs enigszins schokkend en onbegrijpelijk, is de rol van hun moeder. Ze stond er bij en keek er naar. Letterlijk.

En toch is het goed dat dit verhaal wordt verteld. Het is niet het meest makkelijke of mooie verhaal, maar het gaat wel over iets dat voorkomt. Ik vermoed dat het zelfs veel vaker voorkomt en in veel meer gruwelijke gedaanten dan we weten of willen weten. Daarom is het ook zo goed dat dit verhaal wordt verteld. Kindermishandeling en de gevolgen daarvan bestaan en verdienen ieders aandacht. We mogen niet zijn als de moeder in het verhaal en onze ogen sluiten voor een ongemakkelijk onderwerp. Juist dit onderwerp maakt Lieveling in het Gruwelhuis lezenswaardig.

Leesbaar is het verhaal ook en dat heeft te maken met de schrijfstijl van Mar van Heezik. Onopgesmukt en in normale, alledaagse zinnen en bewoordingen schetst ze haar verhaal. Geen doorwrochte stijlfiguren, laat staan maniertjes. Van Heezik kiest voor bijzonder toegankelijke woorden en zinnen en dialogen van alledag. Dat maakt dat haar verhaal voor mij heel dichtbij voelde en heel voorstelbaar en invoelbaar. In combinatie met de beeldend geschetste situaties, personages en dialogen levert dat een verhaal op dat bijzonder indringend is. Dat beelden en gevoelens oproept. Dat binnenkomt. Zozeer, dat ik tijdens het lezen een aantal keren het boek even aan de kant heb moeten leggen. Het is tenslotte niet niets om te moeten lezen hoe een meisje van een jaar of negen wordt vastgebonden, met de riem afgeranseld en daarna als afval achtergelaten. Dat raakte me tot diep in mijn hart.

Gelukkig is het niet alleen maar kommer en kwel. Tussen alle pijn en ellende door en vaak dwars tegen de omstandigheden in weten de zusjes hun onderlinge band van liefde, genegenheid en vertrouwen te bewaren. Samen zijn ze elkaar tot steun, al moet dat soms in het geniep. Ook heel mooi en bewonderenswaardig om te lezen hoe Joan er in slaagt tussen alle slaag door ergens diep in haar kern, in de grond van haar wezen, een gevoel van eigenwaarde, zelfrespect en trots te bewaren. Alle beproevingen buigen haar wel, maar breken haar niet. Ze bewaart haar hoop en als hoop ooit deed leven, dan is het wel in dit verhaal. Haar hoop, haar laatste restje innerlijk trots en het vage besef dat het anders kon en ooit weer zal kunnen houden Joan letterlijk en figuurlijk op de been.

Hoe Lieveling in het Gruwelhuis afloopt ga ik hier niet in detail vertellen, daarvoor moet je het verhaal zelf lezen. Wel kan ik verklappen dat het uiteindelijk toch nog goed afloopt. Joan ontsnapt aan haar kwelgeest, vadertje Gruwel, die aan het eind van het verhaal zelf zijn trekken meer dan thuis krijgt. Noem het maar goddelijke rechtvaardigheid. Heel bewonderenswaardig en moedig dat Joan op het moment van afrekening haar woede, frustratie en pijn redelijk onder controle weet te houden. Daaruit spreken een kracht en waardigheid die ik als lezer misschien niet zou hebben.

Een ander aspect van dit verhaal dat ik hier heel kort noem is het opgroeien in een klein, gelovig dorp. Dat geeft Lieveling in het Gruwelhuis een extra, wat nare dimensie. Iedereen weet of vermoedt iets, maar niemand doet of zegt iets. Intussen zit stiefvader iedere zondag vooraan in de kerk en is daarmee voor het oog van het na afloop roddelende kerkvolk een man van eer en aanzien. Van Heezik weet de sfeer van opgroeien in een dergelijke gesloten, religieuze gemeenschap mooi te schetsen en hetgeen extra kleur geeft aan het verhaal.

Al met al is Lieveling in het Gruwelhuis een verhaal over heel veel zaken: verloren onschuld, kindermishandeling, opgroeien in onveiligheid, dorpse en religieuze bekrompenheid, menselijke en ouderlijke lafheid, maar het is ook een verhaal van liefde, waardigheid, respect, hoop en verlossing. Het is een verhaal uit en over het leven zelf. Het behandelt een waarheid en realiteit die wellicht ongemakkelijk is, maar daarom niet onbesproken mag blijven.

Mijn eindoordeel en aanbeveling:
Goed boek, prettig geschreven, aangrijpend en met een belangrijk onderwerp. Lieveling in het Gruwelhuis van Mar van Heezik is het (her)lezen en overdenken meer dan waard. Breng dus vooral een bezoekje aan de (digitale) boekhandel!

Erik le Romancier, 27 april 2014

De Grenzen


 Het verhaal

Bestellen: http://www.boekenbestellen.nl/

Carol woont samen met haar moeder Lydia in een dorp waar ze veilig en beschermd is opgegroeid. Op haar zeventiende gaat ze naar Engeland om te studeren. Ze wordt voor de eerste keer verliefd en gedraagt zich zeer puberaal waar jaloezie de boventoon voert. Na jaren keert ze terug naar het dorp waar haar moeder komt te overlijden. Is ze vermoord? Vanaf dat moment staat haar hele leven op zijn kop. Zo ontdekt ze dat haar familie nog leeft. Ze gaat op zoek en onderweg wordt ze klemgereden door een bende die haar probeert te ontvoeren en ze beland in een onbekende wereld van geweld. Een vriend schiet haar te hulp. Met hem ontdekt ze intens het liefdeslied. Toch is ze nog niet toe aan een relatie. Zij wil eerst op zoek naar haar roots en die denkt ze in Amerika te vinden. Een grote verrassing staat haar te wachten. Een spannend geheel waar hoogte en dieptepunten elkaar afwisselen.

Reacties: 11 oktober 2013  22:02

Anoniem  

Op je site is te zien dat je tot 5 sterren kunt aangeven. Ik wil dit boek zeker een 4,5 ster geven. heel leuk, vlot en natuurlijk geschreven. Anoniempje B.t.V.

Recensie Lieveling in het gruwelhuis

Titel: Lieveling in het Gruwelhuis
Auteur: Mar van Heezik Meijer
Genre: Waargebeurd (Autobiografie)
Uitvoering: Drukproef
461 pagina's | Mar van Heezik Meijer | Juli 2012

Bestellen: http://www.boekenbestellen.nl/

Recensies:

Het verhaal

Dit boek beschrijft een zeer aangrijpend verhaal over een meisje, Joan. Ze woonde samen met haar ouders en haar jongere zusje Erica. Op vijfjarige leeftijd verloor Joan haar vader vanwege een ernstige ziekte. Vanaf die dag veranderde haar leven volkomen. De moeder van Joan hertrouwde waarna Joan op zeer jonge leeftijd hard moet werken. Daarnaast wordt zij slachtoffer van zware mishandelingen en incest. Samen met haar zusje Erica probeerde ze te ontsnappen aan de gewelddadigheden, wat echter maar ten dele lukte. Ze doet haar best om het vol te houden tot ze kunnen ontsnappen aan de hel van hun jeugd. Tijdens deze ellendige periode geeft ze zoveel mogelijk bescherming aan Erica die eveneens blootgesteld werd aan deze tirannie. Haar verantwoordelijkheid hierin ging zeer ver. Uiteindelijk sterft haar stiefvader op een afschuwelijke manier. Zijn vreselijke lijden, die Joan van dichtbij mee maakt, geeft haar een zekere genoegdoening, waardoor ze zich enigszins bevrijd voelt. Vanaf dat moment is er ruimte voor haar om te ontdekken wie zij is, voordat ze als mens verder kan in het normale leven. Haar grote liefde steunt haar daarin zoveel hij kan. Een spannend, meeslepend boek die je meeneemt in allerlei emoties en je doet kruipen in de huid van de verschillende personages.

 

Reactie: 3-4-2014   Verrast!

Lieveling van het Gruwelhuis beschrijft het verhaal van een gezin dat in een spiraal van misbruik, mishandeling, geestelijk en lichamelijk de kinderen van dit gezin steeds maar weer ervaren op zeer jonge leeftijd. Deze autobiografie is door de schrijfster een beetje aangepast uit respect voor hen die nog leven.

Als lezer denk ik dan “helaas.” Mijn gedachten waren er eerst een van: “Dat lijkt het verhaal van Dutroux wel.”

Maar ik weet dat in die tijd niemand over misbruik sprak, al werd het wel gesignaleerd, uit schaamte hield men het stil, ten koste van de nu nog levende slachtoffers van de veelal stiefvaders die zich hier schuldig aan maken.

Mar van Heezik heeft zich open gesteld en vertelt haar verhaal in de vorm die zich leent alsof het een ander betreft. Heel slim heeft ze al haar verdriet benoemd, haar pijn, haar lichamelijke pijnen en verdriet onderling met haar moeder en zusje. De klappen en vernederingen zijn niet te tellen.

Als recensente heb ik zelfs het manuscript een paar keer moeten wegstoppen. Even kwam er zoveel herinnering naar boven, omdat heel dicht naast mij exact bijna hetzelfde is gebeurd. In die tijdgeest van toen is zoveel herkenning.

Voor mensen die vroeger misbruikt zijn door een vader of oom of een huisvriend ( het is altijd een bekende) is dit een boek der bevrijding. Je voelt je ineens niet meer alleen met je verdriet. Wat zij heeft meegemaakt heeft haar alleen maar sterker uit de strijd doen komen. Zelfs de kleine foutjes in het manuscript vergeet je gewoon, je blijft lezen, omdat je gewoon de onmacht voelt van de protagonist die in haar eentje de kar trekt voor de hele familie, want zo ging het wel in die tijd.

De tijdgeest van toen, de huidige waarheid naar boven brengende, toont moed en kracht en zeker lef om dit met de buitenwereld te delen.

Een herdruk van dit boek zal zeker vaker de weg weten naar de lezer toe. Een aanrader voor hen met een zwart verleden en nu nog tussen zwart en schemer zitten. Haar durf en moed tonen aan dat er altijd een keuze is, dat je altijd sterker kunt worden. Als je maar wilt. 

Leny Kruis

 

Mijn mening: Zeer aangrijpend en schokkend

"Vanaf het moment dat je begint met lezen, wil je niet meer stoppen!" 

Na het lezen van de eerste paar zinnen wist ik, dit is een boek welke me in zijn greep zal krijgen, mijn aandacht vast zal houden, een boek wat gelezen moet worden. Het is in ik-perspectief geschreven, iets wat deze autobiografie tot zijn recht brengt. Door gebruik te maken van het ik-perspectief onderga je als het ware de gevoelens van de hoofdpersoon en kruip je in de huid van deze hoofdpersoon. Het verhaal is heel beeldend geschreven, een aangrijpend en schokkend verhaal.

Het verhaal begint wanneer Joan een overlijdenskaart ontvangt van de man die haar leven zo intens had beheerst, "de gruwelijkste man in mijn leven". Joan neemt je mee in haar terugblik (flashback) naar het verleden. Ze vertelt hoe ze haar vader op 5-jarige leeftijd verloor aan een ernstige ziekte, haar verdriet om en het gemis van haar vader. Na het overlijden van haar vader verandert haar leven. Joan heeft vanaf toen nooit meer echt kind kunnen zijn, ze voelt een grote verantwoordelijkheid voor haar zusje Erica, zorgt voor haar en beschermt haar. En dan hertrouwt haar moeder en komt "Gruwel" in haar leven. Wanneer haar stiefvader al snel zijn ware aard laat zien, voel je als lezer mee met Joan. Joan moet van haar stiefvader allerlei klusjes in en om huis op zich nemen, klusjes die veel te veel en te zwaar voor een zevenjarig meisje zijn. Je voelt haar pijn en verdriet als hij haar mishandelt. Als zij de volgende dag naar school toe moet, krijgt ze van haar moeder als boodschap mee; "niets vertellen, dat is een schande in het dorp". Tenenkrommend lees je over de vreselijkste mishandelingen (zowel geestelijk als lichamelijk) die zij en haar zusje moeten ondergaan. En dan gebeurt er het meest afschuwelijke dat hun kan overkomen; "Gruwel" begint hun ook te misbruiken. Op haar twintigste kan ze eindelijk ontsnappen uit deze hel doordat ze trouwt met Jannes. "Met twintig getrouwd en ik droomde, dat mijn leven nu compleet was. Geen strijd meer leveren". "Hier begon mijn nieuwe start en leven". Wanneer haar stiefvader na een ziektebed sterft, voelt Joan dit als een bevrijding en dan pas kan zij het gevecht aan gaan om het verleden een plek te geven, het achter zich te laten en zich te richten op het heden. 

Als lezer ben je verbaasd en geschokt dat hun moeder de kinderen niet beschermde tegen deze stiefvader, dat ze Joan en Erica zo in de steek liet, het maar liet gebeuren, was het uit angst voor haar man? Uit "gemakzucht"? Waarom duurde het zoveel jaren voordat er hulp kwam door Joan en Erica bij hun oom en tante onder te brengen? Waar waren al die tijd de buren, de familie, de dorpelingen, de school? Je krijgt als lezer zo'n bewondering voor Joan, zoveel leed te moeten dragen, zoveel wat ze te verwerken krijgt maar ook wat een krachtig persoon, dat ze zich staande kan houden in dit Gruwelhuis en dit kan overwinnen. 

Het is een heftig, aangrijpend en schokkend verhaal, het pakt je en laat je niet meer los. Tijdens het lezen heb ik geregeld even moeten slikken, het boek weg moeten leggen en een traantje gelaten om Joan en Erica. Dit boek is een aanrader!

 

Reactie:  04-08-2013

De auteur beschrijft de gruwelijke geschiedenis van Joan (en haar zusje Erica) die wordt getiranniseerd en seksueel misbruikt door haar stiefvader. Op het omslag staat 'autobiografie', maar in het binnenwerk wordt daar nergens naar verwezen. Waarschijnlijk om ter bescherming van haar omgeving.

Ik heb het in één adem uitgelezen. Wat een ander ook zegt... ik vind het erg goed, alleen al omdat ze het heeft durven schrijven. Ik hoop dat het boek goed wordt verkocht want we kunnen hier veel uit leren.

Chappeau ! top.

Hendrika K.M.

 

Reactie: 29-08-2012

Mijn mening: Dit boek is écht een aanrader en staat bij mij in mijn Top 5 van in 2012 gelezen boeken.!!! na het lezen van de eerste paar zinnen wist , dit is een boek die mij in zijn greep zal krijgen, mijn aandacht vast zal houden, een boek wat gelezen moet worden. Het is in ik-perspectief geschreven, iets wat deze autobiografie tot zijn recht brengt.
Hierdoor onderga je als het ware de gevoelens van de hoofdpersoon en kruip je in de huid van de hoofdpersoon. Het is beeldend geschreven, aangrijpend en schokkend en het laat je niet meer los.

 

Reactie:  04-08-2013

Review: ik heb nog nooit zo'n heftig maar goed boek gelezen. Steeds moest ik het even terzijde leggen en een traantje wegpikken. Het maakte me bewust van veel dingen in deze wereld. Voor mij een TOP boek !!! het goed geschreven, ontroerend, aangrijpend en zelfs spannend. je kunt niet stoppen met lezen...

Anoniem, G.T.

 

Reactie: 31-07-2012

Het boek leest als een trein en ik wilde alleen maar verder lezen ! Geweldig geschreven, het pakt je zo dat je het niet meer los laat. Goed dat dit eens boven tafel komt. Hier kunnen we veel van leren. Het lijkt op het verhaal van Detroit uit Belgie.

Ongelooflijk, dat dergelijke dingen gebeuren, dat ze bestaan. Ik werd steeds bozer op de stiefvader maar ook op de moeder die dit liet gebeuren.

Conclusie: Alle facetten van emoties liggen er in en is zeer goed beschreven. Voor mij een acht. Dit boek moet je lezen!

J. Kraaijeveld